Austerlitz
Met mijn conditie gaat het wel, maar mijn knieën beginnen te protesteren wanneer ik bovenaan de eenentachtig treden tellende trap van de pyramide van Austerlitz sta.
het monument
bovenaan de steile trap
alleen vogels horen
Vroeger als kind leverde dit geen problemen op. In de jaren zestig ben ik hier voor het eerst geweest. Vanuit Utrecht werden er dagtochten hier naar toe georganiseerd, zodat de stadskinderen zich ook eens in de natuur konden vermaken. De speeltuin en kermis zijn in vernieuwde vorm nog steeds aanwezig.
Ik herinner me lange tafels waar de kinderen limonade kregen. In het bos stonden overal ‘hutten’ tegen de bomen die door kinderen waren gebouwd. Tussendoor werden er veel bosbessen geplukt en gegeten.
Gelukkig gaat het bij het afdalen van de trap een stuk makkelijker, bosbessen zijn er helaas niet meer rond deze tijd van het jaar.
