Tuingasten – Dambordje

Tuingasten - dambordjeDe rubriek “Tuingasten” op dit weblog is bedoelt om te laten zien hoeveel verschillende soorten dieren er in de tuin komen. Sinds ik deze rubriek heb let ik beter op welke soorten vogels en vlinders er in de tuin komen.

Het zijn tot nu toe veel vogels en vlinders die op de foto worden gezet, maar de verscheidenheid aan hommels en vliegen zorgt er voor dat ik voorlopig deze rubriek kan blijven aanvullen met nieuw materiaal.

Meestal ligt de camera binnen handbereik wanneer ik in de tuin ben, maar wat doe je als er gasten zijn en er komt een vlinder voorbij die je voor het eerst in je tuin ziet, terwijl iemand tegen je praat en de camera boven ligt. Juist, je schrijft er een stukje over.

De bewuste vlinder was een dambordje, een witte vlinder met donkere vlekken op de vleugels. Het is jammer van de foto, maar het stukje is er.

Haastige voorbijgangers

het asfalt twinkelt
motregens trekken een waas
voor het lamplicht

af en toe, in lantaarnlicht
haastige voorbijgangers

in de avondlucht
dartelen de vleermuizen
zij gaan vrijuit

windstilte –
zaadpluizen, besluiteloos
zweven ze verder

het zoemen in de avond
van bijen in de lindes

deze stilte,
schuilend onder een boom
hoor ik hem pas

Nico van Dam (1,3,5)
Henk van der Werff (2,4,6)

Boterkoek

Ieder jaar bezoeken we – mijn jongste zus en ik – de tweedehandsboekenmarkt in Dordrecht. Niets is leuker dan tussen de oude boeken te snuffelen, argwanend naar andere bezoekers kijken wanneer ze een boek van tafel pakken of het misschien net een titel is die je zelf zou willen hebben en opgelucht zien dat het niet jouw interesse heeft. En de wetenschap dat je niet de enige bent met deze afwijking.

Zo lopen er een vader en een zoon, beiden met een staartje, gekleed in spijkerbroek. Nieuwsgierig kijk ik waar ze naar zoeken. Uiteindelijk blijken het boeken over de 1e wereldoorlog te zijn.

Terwijl ik bij een andere kraam sta af te rekenen, hoor ik een flard van een gesprek tussen twee vriendinnen. Op een gegeven moment hoor ik een van de twee zeggen “…natuurlijk moet je het in historisch perspectief blijven zien, maar een boterkoek moet goed zijn”.

Onthutst dat er nog zoveel is dat ik niet weet, vervolg ik mijn weg over de boekenmarkt.

het kleine meisje
verteld me een vrolijk verhaal
in haar eigen taal

Nieuw menu onderdeel: Boekenwurm

BoekenwurmIn het bovenmenu van mijn weblog is er een nieuw item bijgekomen, “Boekenwurm”. Dit zijn kleine handgemaakte boekjes op a7 formaat. De eerste drie boekjes zijn gevuld met haiku’s van mijn hand, wat er verder nog volgt weet ik zelf nog niet, maar dat er meer delen volgen is zeker.

Pascal Mercier – Het gewicht van woorden

Pascal mercier - het gewicht van woordenHet boek begint op het moment dat Simon Leyland terugkeert naar Londen waar hij een huis heeft geërfd van zijn oom, het huis waar hij de keuze heeft gemaakt om talen te leren en hij uiteindelijk boeken is gaan vertalen.

Kort daarvoor heeft hij van zijn arts in Triëst – waar hij woont – de diagnose gekregen dat hij nog maar kort heeft te leven. Hij verkoopt zijn uitgeverij en besluit de brieven die hij aan zijn overleden vrouw heeft geschreven in Londen – de stad waar hij is opgegroeid – te lezen. Hij probeert zo te achterhalen wat nou echt belangrijk was in zijn leven.

Na een tijdje blijkt dat er een verkeerde diagnose is gesteld en hij weer genoeg tijd heeft. Hij verbaast zich er over dat wat belangrijk leek toen zijn leven bijna voorbij leek nu weer naar de achtergrond zakt nu hij weer tijd van leven heeft.

Dit is een prachtig boek tegen de achtergrond van woorden, die je als vertaler goed moet kiezen om de juiste toon te treffen – zoals in een haiku. Simon Leyland heeft dezelfde leeftijd als ik – de vragen die gesteld worden kan ik zo lenen om er zelf invulling aan te geven.

Meer informatie over het boek: Pascal Mercier – Het gewicht van woorden