Boterkoek

Ieder jaar bezoeken we – mijn jongste zus en ik – de tweedehandsboekenmarkt in Dordrecht. Niets is leuker dan tussen de oude boeken te snuffelen, argwanend naar andere bezoekers kijken wanneer ze een boek van tafel pakken of het misschien net een titel is die je zelf zou willen hebben en opgelucht zien dat het niet jouw interesse heeft. En de wetenschap dat je niet de enige bent met deze afwijking.

Zo lopen er een vader en een zoon, beiden met een staartje, gekleed in spijkerbroek. Nieuwsgierig kijk ik waar ze naar zoeken. Uiteindelijk blijken het boeken over de 1e wereldoorlog te zijn.

Terwijl ik bij een andere kraam sta af te rekenen, hoor ik een flard van een gesprek tussen twee vriendinnen. Op een gegeven moment hoor ik een van de twee zeggen “…natuurlijk moet je het in historisch perspectief blijven zien, maar een boterkoek moet goed zijn”.

Onthutst dat er nog zoveel is dat ik niet weet, vervolg ik mijn weg over de boekenmarkt.

het kleine meisje
verteld me een vrolijk verhaal
in haar eigen taal

Nieuw menu onderdeel: Boekenwurm

BoekenwurmIn het bovenmenu van mijn weblog is er een nieuw item bijgekomen, “Boekenwurm”. Dit zijn kleine handgemaakte boekjes op a7 formaat. De eerste drie boekjes zijn gevuld met haiku’s van mijn hand, wat er verder nog volgt weet ik zelf nog niet, maar dat er meer delen volgen is zeker.

Pascal Mercier – Het gewicht van woorden

Pascal mercier - het gewicht van woordenHet boek begint op het moment dat Simon Leyland terugkeert naar Londen waar hij een huis heeft geërfd van zijn oom, het huis waar hij de keuze heeft gemaakt om talen te leren en hij uiteindelijk boeken is gaan vertalen.

Kort daarvoor heeft hij van zijn arts in Triëst – waar hij woont – de diagnose gekregen dat hij nog maar kort heeft te leven. Hij verkoopt zijn uitgeverij en besluit de brieven die hij aan zijn overleden vrouw heeft geschreven in Londen – de stad waar hij is opgegroeid – te lezen. Hij probeert zo te achterhalen wat nou echt belangrijk was in zijn leven.

Na een tijdje blijkt dat er een verkeerde diagnose is gesteld en hij weer genoeg tijd heeft. Hij verbaast zich er over dat wat belangrijk leek toen zijn leven bijna voorbij leek nu weer naar de achtergrond zakt nu hij weer tijd van leven heeft.

Dit is een prachtig boek tegen de achtergrond van woorden, die je als vertaler goed moet kiezen om de juiste toon te treffen – zoals in een haiku. Simon Leyland heeft dezelfde leeftijd als ik – de vragen die gesteld worden kan ik zo lenen om er zelf invulling aan te geven.

Meer informatie over het boek: Pascal Mercier – Het gewicht van woorden

Kushandjes vertaald

Drie haiku’s van mij zijn vertaald in het Japans voor de website “Haiku International Association” naar aanleiding van een artikel over het 40-jarig jubileum van de HKN. Dit is de derde en laatste haiku:

kushandjes het afscheid zo lang als het perron

Uit: Vuursteen lente 2018

 

blown kisses the goodbye as long as the platform

Uit: The Heron’s Nest XIX.4 (2017)

 

投げキス/さよならは/プラットホームの長さ

 
 

Futen haiku vertaald

Hierbij de tweede van de drie haiku’s die zijn opgenomen op de website “Haiku International Association” naar aanleiding van een artikel over het 40-jarig jubileum van de HKN. Ik ben er trots op dat in het land waar de haiku is ontstaan nu ook mijn haiku’s zijn te lezen.

het was koud vannacht,
futen zetten hun kraag op
tijdens het dansen

 

cold night
dancing grebes pull up
their collars

Opgenomen in: Failed haiku Vol. 2, 17th issue (2017)

 

寒い夜/求愛のカイツブリがもたげる/襟模様の首を

 
 

De haan van opa vertaald

Afgelopen week zijn er drie haiku’s van mij vertaald in het Japans voor de website “Haiku International Association” naar aanleiding van een artikel over het 40-jarig jubileum van de HKN. Ik ben er trots op dat in het land waar de haiku is ontstaan nu ook mijn haiku’s zijn te lezen. Hieronder de eerste:

na vijftig jaren
hoor ik de haan van opa
bij onze buren

Uit: Vuursteen lente 2013

 

after fifty years
granddad’s rooster
in my neighbour’s garden

 

五十年を経て/祖父の雄鶏/隣人の庭に