Sporen in de dauw

een grijze dag –
een bloeiend boeket onkruid
zomaar op een veld

een spleet in het wolkendek
een blik op blauwe verten

een wolk spreeuwen –
het onuitgesprokene
meandert met ze mee

het zandpad loopt af
stroompjes oker vlechten zich
vloeiend naar omlaag

het is stil bij de vijver
maar toch, sporen in de dauw

de bui trekt voorbij
een aalscholver droogt zich op
in een regenplas

Henk van der Werff (1,3,5)
Nico van Dam (2,4,6)

Ochtendtrein

Vanmorgen zweeft er over de weilanden een grondmist. Bomen zien er uit als de schaduw van zichzelf, alsof een reuzenhand ze met een potlood op de mist heeft getekend, zelfs de dunste takken zijn te zien.
Daarachter, aan de horizon komt een felrode zon op die de nevel van bovenaf rozerood kleurt. Het hele landschap krijgt daardoor een gloed alsof het bloost van deze eerste zonnestralen.
Boven een boerderij zwermt een grote groep spreeuwen, in- en uitwaaierend op het trage ritme van deze vroege ochtend.

Later op de dag spreek ik een collega die met dezelfde trein is gekomen. Hij bekende dat hij van de zonsopkomst niets had gezien. Hij had wat berichtjes beantwoord en een spelletje op zijn mobiel gespeeld.

door stilte omringd,
alleen vallende druppels
hoorbaar

One last pebble

the car packed
one last pebble
caso into the sea

paul m

Iedereen kent dat gevoel wel, de vakantie is voorbij en de koffers staan in de auto. Tijd om naar huis te gaan.

Maar deze plek beviel wel. Toen je er kwam moest het nog ontdekt worden, maar inmiddels weet je de weg en de geluiden zijn vertrouwd. Alles op je gemak, want tijd was er genoeg.

En nu, op het moment dat je weg moet gooi je nog een laatste kiezelsteen naar de zee. De laatste van vele – als afscheid. Of misschien nog een…
 

Uit: called home door paul m.

Verlaten hoeve

Hoe vaak al passeerde ik het kleine boerderijtje, met de inmiddels bejaarde boer, iedere morgen op dezelfde tijd rondscharrelend op het erf. Eieren zoekend die door de kippen tussen de struiken zijn gelegd, de stok waar de geit omheen cirkelt een paar meter verplaatsend of in zijn moestuin de groenten plukkend voor zijn warme middagmaaltijd.

Naast de achterdeur een melkbus met wat plantjes en een plekje voor zijn klompen; bij de voordeur geen opsmuk, die is alleen voor speciale gelegenheden, zoals een huwelijk of begrafenis.

Vandaag komen er slopers om het af te breken. Er komt een rondweg voor de woonwijk die onlangs is gebouwd.

verlaten hoeve
boven de deur nog het kruis
met een paastakje

Uit: Vuursteen winter 2016