Huismus – Passer domesticus
De afbeeldingen kunnen worden vergroot door hierop te klikken. Om terug te keren naar de tekst, klik nogmaals.
In de tuin van onze buren staat een grote struik, waar een groep Huismussen ‘woont’. Deze struim staat vlak tegen het huis aan, waardoor het wel en wee van deze familie goed te horen en te zien is. Alle kleine ruzietjes maken we mee, maar ook alle vrijages.
In het Verkade-plaatjesalbum Lente staat bij een afbeelding van Jan van Oort de volgende tekst:
Den eenen dag verdringen de musschen zich hongerig en haveloos om het voederbakje, den volgenden zitten ze onbezorgd en voldaan gezellig te sjielpen in de kale boomen. Wat ze elkander daar te verhalen hebben is een raadsel, maar zeker is het, dat de zon erbij betrokken is, want ieder straaltje vangen ze op tusschen de half opgerichte grijze veeren. En als de zon op ’t punt is onder te gaan, dan is hun gezelschap ’t grootst en het gesjielp op zijn luidruchtigst.
Blijft ’t zonnige weer aanhouden, dan sleepen de musschen dra met vezels en strootjes en dat beteekent nesten bouwen. Die vogels hebben het onder de bescherming van onze huizen en daken al zoover gebracht, dat zij den winter soms totaal negeeren en kale jongen hebben met Nieuwejaar. Maar dat lijkt een afdwaling der natuur, veroorzaakt door het stadsleven.
Het plaatjesalbum Hoe heet die vogel? besteedt aandacht aan de huismus, maar wil er niet te veel tekst aan wijden om – volgens de auteur – begrijpelijke redenen:
Zeer algemene standvogel door het geheele land. Komt overal in de nabijheid van menschlijke woningen voor. Is door zijn talrijkheid voor niemand een onbekende.
