Deel 1.2 – Vuursteenhaiku’s

lege jachthaven –
bij zijn verlaten steiger
kabbelt zacht de maan

op een kleine strook
waar de maaier niet bij kan
bloeien klaprozen

regenbuien,
tekeningen van stoepkrijt
worden straatstenen

gure oostenwind,
een sloop aan onze waslijn
is er vol van

familiedag –
het humeur van de gastvrouw
regenbestendig

straatmuzikant,
langzaam nemen passanten
zijn ritme over