Staartmees – Aegithalos caudatus

Staartmees - Aegithalos caudatusDeze foto is in de winter genomen en ik heb de staartmees ook in jaren daarna in de tuin gezien. Ze zien er uit als een pompoen op een wintermuts met een lange staart en ze zijn altijd in een groepje. Ook de kleuren zijn prachtig.

 

Een staartmeesje moet je koesteren! Ik gun iedereen dit vogeltje in de tuin om een saaie winterdag op te vrolijken.

 

In het verkade-plaatjesalbum Hans de Torenkraai, met tekst van H.E.Kuylman en een afbeelding van H.Rol komt het volgende voor:

Staartmees - Aegithalos caudatus

De Lente had haar plaats aan den Zomer afgestaan, en ofschoon deze wisseling met het oog nauwelijks was waar te nemen, had er toch in de natuur een verandering plaats gehad.
(…) Alleen het vliegenvangertje, een der laatst uit het Zuiden teruggekomen trekkers, had ‘t nog druk met een nestje met vijf kinderen, terwijl ook het staartmeesje, dat zijn kunstig nest in een vork van een eikeboom geplakt had, voor de tweede maal een tiental jongen moest grootbrengen. Deze taak was niet gemakkelijk, want ofschoon er voldoende voedsel aanwezig was, dreigde er onophoudelijk gevaar.

 

In deel 2 van het plaatjesalbum Hoe heet die vogel? van Jan.P. Strijbos met een aquarel van Sjoerd Kuperus komt de Staartmees voor. Volgens dit boek heeft de Staartmees ook de volgernde streeknamen: Langstaartje. Ossenkopje, Ossenkneu, Doodshoofdje en Pijlstaartje, IJsbeer en Moessien.

Staartmees - Aegithalos caudatus

Niet zeer talrijke broedvogel, voornamelijk in boschrijke streken, vaak in het najaar rondzwervende, in gezelschap van andere meezen; is overigens standvogel.
(…) Staart duidelijk langer dan het lichaam; dit is wel het beste kenmerk. Wordt veel in gezelschap van andere Meezen gezien. Vlucht is snorrend en gewoonlijk van struik tot struik, waarbij ze voortdurend hun lokroep ‘tjèrrt tjèrrt’ laten hooren, waarin vooral de laatste t opvallend is.